Zima to ciężka pora roku... Wraz z nastaniem pierwszych przymrozków zaczynamy ogrzewać domy i mieszkania, z szafy wyciągamy grube płaszcze i kurtki, a nasza odporność wstawiana jest na niejedną próbę. Jednak nie tylko człowiek musi sobie jakoś radzić z chłodem, ale cały świat przyrody szuka sposobów na przetrwanie zimy. Wszyscy od dzieciństwa wiemy, że liczne ptaki odlatują do ciepłych krajów, a niedźwiedzie zapadają w zimowy sen, ale co z całą, ogromną resztą zwierząt?

Rezerwaty przyrody są najczęściej występującymi obszarowymi formami ochrony przyrody. Ogólna ich liczba w Polsce wynosi obecnie ponad tysiąc. Chronią one naturalne lub niewiele zmienione przez człowieka ekosystemy i zbiorowiska roślinne, a także rzadkie gatunki zwierząt i roślin lub też szczególnie interesujące i cenne obiekty przyrody nieożywionej. Stąd wynika ich podział na rezerwaty: leśne, florystyczne, faunistyczne, krajobrazowe, torfowiskowe, przyrody nieożywionej, stepowe, wodne i słonoroślowe. W naszym kraju, zgodnie z Ustawą o ochronie przyrody, ustanowienie rezerwatu następuje w drodze rozporządzenia wojewody, które określa jego nazwę i położenie oraz cele ochrony, rodzaj, typ i podtyp, a także sprawującego nadzór nad rezerwatem. W ochronie przyrody rezerwaty odgrywają niezwykle istotną rolę i są, obok parków narodowych, jednymi z najważniejszych form jej ochrony, również na świecie.

W bezpośrednim sąsiedztwie rezerwatu „Segiet” na granicy Bytomia i Tarnowskich Gór znajduje się nieczynny kamieniołom Blachówka. W 1995 roku rozporządzeniem Wojewody Katowickiego został on objęty ochroną indywidualną, jako stanowisko dokumentacyjne przyrody nieożywionej. W 2002 roku podobne rozporządzenie wydał Wojewoda Śląski (Rozporządzenie nr 19/2002 Wojewody Śląskiego z dnia 15 maja 2002r. (Dziennik Urzędowy Województwa Śląskiego nr 36 z 27 maja 2002r. poz.1320).Teren chroniony obejmuje obszar około 6 ha. Występują w nim osady triasowe spoczywające na utworach z okresu dewonu i permu. W wyniku wielowiekowej, odkrywkowej i podziemnej działalności górniczej (od XII w.), teren ten został silnie przekształcony, czego pozostałością są podziemne chodniki, sztolnie, szyby, wyrobiska, zapadliska i niecki.